Hoe is ‘t nou met … Erik Lindeman
Logo mooilaarbeek.nl
Erik Lindeman met kleindochter Roos.   | Fotonummer: faee4e
Erik Lindeman met kleindochter Roos. (Foto: )

Hoe is ‘t nou met … Erik Lindeman

“Ieder jaar kun je elkaar het goede toewensen, maar er kan elk jaar weer veel gebeuren.” Deze opmerking maakte Erik Lindeman eind december toen DeMooiLaarbeekKrant hem thuis bezocht in Mariahout. Een jaar eerder, op 19 december 2019, nam hij afscheid van de huisartsenpraktijk Lindeman-Rechters in Lieshout. Voor hem is er in een jaar ook veel gebeurd.

Rolstoel, kinderstoel...
Bij binnenkomst valt het oog op een rolstoel en een kinderstoel. Erik vertelt: “Ria is tijdens een fietstocht van de zomer akelig gevallen en heeft een nare beenbreuk opgelopen. Nu is ze bezig met haar herstel. Voor haar staat die rolstoel hier. En de kinderstoel? Die gebruiken we op onze vaste oppasdag. Dan komt onze kleindochter Roos bij ons. Prachtig natuurlijk!”

Bescheiden, betrokken man
“Ik weet niet of mensen nog geïnteresseerd zijn in mij”, zegt de bescheiden Erik Lindeman even later bij een kop thee. Dokter wil hij niet meer genoemd worden; zeg maar gewoon Erik. “Mijn afscheid is immers al ruim een jaar geleden.” De MooiLaarbeekKrant denkt dat er zeker interesse is. Naar schatting kwamen er tussen de twaalf– en vijftienhonderd mensen naar het Dorpshuis om afscheid te nemen van hun geliefde huisarts. Erik vertelt: “Het was een bijzonder afscheid. Er kwamen mensen waarmee je iets bijzonders hebt meegemaakt: overlijden, geboorte en ziekte. Ook familieleden van mensen die overleden zijn. Dat kan me emotioneel maken, want je weet wat mensen meegemaakt hebben. Maar ook als mensen geluk hadden, kon me dat emotioneel raken. Bijvoorbeeld omdat ze heel lang geen kinderen konden krijgen en uiteindelijk zwanger raakten.”

Wat nu?
Op 31 december 2019 sloot Erik definitief de deur van de praktijk. “Toen dacht ik: ‘En nou?’ Ik had het plan om eerst rust te nemen, om samen met Ria een grote reis te maken naar Nieuw-Zeeland, en daarna te gaan waarnemen als huisarts. Tot die corona kwam. Ik was inmiddels gewend geraakt aan een bepaald leefritme, dus ik liet het idee van waarnemen varen. Wel heb ik griepvaccinaties gegeven in de grote zaal van het Dorpshuis. Dat was op de plek van mijn afscheid, maar dan in aangepaste kledij, met mondkapje en een beschermingsbril. Straks wil ik gerust helpen bij de praktijk in Lieshout met de coronavaccinaties. Vaccineren is namelijk de enige, goede oplossing.”

Ik ben constant in de weer geweest, dus tijd voor hobby’s heb ik nog niet echt gehad. Ook mis ik de muziek, het samen repeteren, maar het kan nu gewoon niet. Dus ik moet nog een begin maken met het lezen van de boeken van Loe de Jong, over de Tweede Wereldoorlog. Geschiedenis fascineert me. Wél lees ik twee kranten, van linksboven naar rechtsonder, ook stukken die totaal niet interessant zijn. De tuin is aangepakt en met hulp van wat vrienden is de schuur weer opgebouwd. En ik weet niet of mensen dit zich herinneren, maar toen corona uitbrak, was het gelijk mooi weer. Ria en ik hebben veel kunnen wandelen. Daarnaast ontdekte ik Netflix. ‘The Crown’ heb ik inmiddels helemaal bekeken en vooral de stukken over de geschiedenis boeien me. Zoals je ziet, ook hier is in een jaar veel gebeurd. Ik besef dat als ik nu afscheid had genomen, dan was ik met stille trom vertrokken.”

Meer berichten